Susan

Zicht krijgen op wat er in je leeft zodat je ook daadwerkelijk in staat bent jezelf te managen, te participeren, te doen wat je wilt en te willen wat je doet!

Het leven is een kunst

Het leven ‘leven’ is een kunst waarbij het oog hebben en houden voor eigen kracht essentieel is. Mijzelf letterlijk en figuurlijk uiten in woord én beeld helpt mij om me te verbinden met mezelf en anderen.

Ik heb zelf ervaren hoe het is om de verbinding met jezelf en anderen te verliezen. In 2013 kwam ik, door een samenloop van omstandigheden, een tijd thuis te zitten. Een periode van bezinning en meer aandacht en ruimte voor wat ik nu echt wilde.

Ik pakte een oude hobby op, boetseren. Ik weet nog het overweldigende gevoel dat mij overspoelde toen ik letterlijk met mijn handen in de klei ging. Het hielpen me te ‘aarden’ en tot mezelf komen.

Via de haptonoom maakte ik kennis met het gedachtengoed van Verbindende Communicatie of Non-Violent Communication van Marshall Rosenberg. Toen ik zijn boek las voelde ik me blij en enthousiast en ook geroerd. Hij sloeg de spijker op de kop, het was een erkenning van dat wat ik altijd voelde maar geen woorden aan kon geven. Zo simpel verwoord en toch moeilijk om te ‘leven’. Oefening baart kunst! Intussen heb ik beter geleerd woorden te geven aan wat ik voel en nodig heb. Het blijft oefenen en bewust zijn van wat je wilt en doet. Het is een vorm van levenskunst!

Versterken van eigen kracht, ook in de zorg.

Als senior onderzoeker en hoofddocent Verpleegkunde op de thema’s Zelfmanagement en Participatie van mensen met een chronische aandoening zag ik meteen de waarde van het creatief en kunstzinnig werken en verbindende communicatie voor het versterken van de eigen kracht van mensen.

Het duidelijk krijgen wat er in je leeft, wat je nodig hebt om volgende stappen te zetten, je te kunnen uiten, er woorden aan te geven zonder oordelen en verwijten. Oprecht en belangstellend te horen wat anderen te zeggen hebben, zonder kritiek of schuld te horen. Het zijn belangrijke thema’s voor iedereen maar o zo belangrijk in de zorg, in de relatie tussen zorgverleners en cliënten.

Ik heb de keus gemaakt om vanuit een andere rol te werken aan dezelfde thema’s: autonomie, versterken van eigen kracht, participatie. Van binnenuit met meer ruimte voor intuitie. Zicht krijgen op wat er in je leeft zodat je ook daadwerkelijk in staat bent jezelf te managen, te participeren, te doen wat je wilt en te willen wat je doet! Ook voor mij is en blijft dit een levenslange ontdekkingstocht en mijn ervaringen wil ik graag inzetten en delen.

Ik ervaar dagelijks hoe moeilijk en belangrijk het is om in verbinding met jezelf en anderen te zijn en blijven. Als moeder van twee dochters (10 en 7 jaar) en echtgenote. Alle ballen in de lucht houden en de balanceren tussen werk en privé is ook voor mij een hele kunst!

Meer over mijn achtergrond

Vroeger, op de middelbare school, wilde ik graag handvaardigheidleraar worden. Toch koos ik voor een ander pad. Ik ging gezondheidswetenschappen studeren in Maastricht waarbij mijn aandacht vooral was gericht op ‘Het leven met chronische aandoeningen’. Ik denk ingegeven doordat ik opgegroeid ben met een moeder die altijd tobt met haar gezondheid (reuma, hartfalen, darmziekten). Ik wilde ook graag avontuur, het buitenland lonkte en ik organiseerde een stage naar Brits Guyana om daar binnen een revalidatieprogramma voor kinderen (Community Based Rehabilitation Program) te kijken naar de integratie van deze kinderen in het regulier onderwijs.

Na mijn afstuderen ben ik bij een patiëntenorganisatie gaan werken (Vereniging Spierziekten Nederland) maar omdat ik toch ook nog mijn eigen kennis verder wilde ontwikkelen ben ik de wetenschap ingegaan. Ik promoveerde op het onderwerp indicatiestelling in de zorg met als belangrijkste vraag, krijgen mensen een voorziening die ook daadwerkelijk hun probleem op lost?

Hart voor het onderwijs heb ik altijd gehad en na enig omzwerven ging ik als docent en onderzoeker aan de slag bij de Hogeschool Rotterdam, lectoraat Transities in Zorg. Een belangrijk thema hierbij was zelfmanagement en participatie van jongeren met chronische aandoeningen in hun transitie van kinderziekenhuis naar zorg voor volwassenen. Hoe zit het met de zelfstandigheid en autonomie van chronisch zieken?

Wat doe ik nog meer?

Naast Atelier Aililio – Uit je zelf in woord én beeld, werk ik parttime als Hogeschooldocent en senior onderzoeker bij de opleiding HBO-verpleegkunde Hogeschool Rotterdam en het Kenniscentrum Zorginnovatie. Hier werk ik als studieloopbaancoach, begeleid ik studenten bij het afstuderen, geef ik les binnen de minor oncologie over thema’s als zelfzorg, zelfmanagement & participatie. Daarnaast geeft ik training in verbindende communicatie. In september 2015 startte ik met de opleiding Kunstzinnig Dynamisch Coachen, een methodiek om creatief en kunstzinnig te werken aan persoonlijke en professionele ontwikkeling. Tools die ik inzet bij mijn trainingen.

Met ‘Kunst op Kurk’ heb ik een manier gevonden om mijzelf in beeld te uiten. Het maken van keramieke beelden zittend op een kurk.

Meer weten?

Bekijk dan mijn LinkedIn-profiel of Facebookpagina

Natuurlijk ben je ook van harte welkom om contact met mij op te nemen.

Ik vond het leuk hoe Susan iedere week weer de bijeenkomst iets anders indeelde en het altijd interactief bleef.

HBO-verpleegkundige 

ZorgBasics Zelfmanagement

De kern van zelfmangementondersteuning is partnerschap, vertrouwen en goede communicatie vormen de basis voor het ondersteunen van de cliënt, afgestemd op zijn of haar behoeften

Kunst op Kurk
Kunst op Kurk
Kunst
Op Kurk
Kleurig Keramiek Beeldje
Handgemaakt Speciaal Voor Jou
Cadeau